شفاعت
کارهای نیک ما در این دنیا در روز جزا شفیع ما می شوند.
در آیه ۲۸ سوره انبیا در خصوص شفاعت بندگان گرامی (فرشتگان) میفرماید: "لا یشفعون الا لمن ارتضی"، یعنی جز برای کسی که خداوند راضی باشد شفاعت نمیکنند.
طبق آیات قرآن افراد مختلفی در آن دنیا به اذن الهی شفاعت میکنند. اما چه زمانی خداوند اجازه شفاعت میدهد؟ از چه کسانی و چرا شفاعت میشود؟ آیا جز این است که اعمال نیکی داشتهاند که شفاعت شامل حالشان شده است؟ "اهل ایمان بودند، اهل انفاق بودند، اهل گرهگشایی از کار بندگان خدا بودند، اهل راستی و درستی بودند، ...." که شفاعت شامل حالشان شد. اگر چنین نباشد، شفاعت با عدالت الهی سازگار نخواهد بود.
بدین ترتیب اعمال نیک انسان در آن دنیا شفیع او میشوند تا از بعضی لغزشهایش چشم پوشی شود. همین است که در آیه ۱۱۴ سوره هود میفرماید:
ان الحسنات یذهبن السیئات

یوسف پزشکیان